من اتفاقا" خیلی هم "سامان بختیاری "رو دوس دارم و از نظرات و نقداش  استفاده میکنم  فقط به خاطر

شوخی و صمیمیته که گفتم حرصش رو در بیارم همین ...

بگذریم !!

این رباعی رو تقدیم میکنم به شاعر توانا و همشهری خودم جلیل صفربیگی:

یک جای ملاقات نداری حتی !

نه,نظم و مراعات نداری حتی

هی روغن و نان برنجی کرمانشاه...

ایلام ! تو سوغات نداری حتی...

(انتشارات نداری حتی)

خداحفظ,همین جا و همین حالا خداحافظ

همین حالا که خط خوردند رویاها,خداحافظ

همین حالا که خیلی ساده قلبم را شکستی تو

وخیلی ساده تر بردی دل خود را خداحافظ

همین جایی که روزی دستهایت را به من دادی

همین جایی که دارم میشوم تنهاخداحافظ

همین حالا که دارم زندگی را ساده می بازم

همین حالا مه بیرنگست و بی معناخداحافظ

همین جازیر نورسردوتاریک دوراهی ها

همین جایی که کردیش آخردنیا خداحافظ

خداحافظ "تو" بیدل,خداحافظ "من" عاشق!

"من" و "تو" که نشد باشید با هم "ما" خداحافظ.

از عین گرفته قاف تا شین بازیست

هر بار خدا برنده ی این بازیست

ما بازی عشق را فقط میبازیم

وقتی که خدا,خدای فردین بازیست.

 به مهسا زرین چنگ تقدیم میکنم:

یک بیت , پر از ستاره تقدیمم کرد

یک بیت پراستعاره تقدیمم کرد

آن شب که چراغ سبز چشمش گل کرد

یک بیت, پر از ستاره تقدیمم کرد.

از حنجره هایمان صدا را بردند

از روی زمین عشق وصفا را بردند

انگار که سکته زد زمین وقتی که

از کالبدش روح خدا را بردند.

ای کاش یک آغوش به من جا میداد

یک عشق به زندگییم معنا میداد

ای کاش که ایام به کامم می شد...

ای کاش که زندگی به من پا میداد!!!!!

ببخشید یه مدت نبودم سرما خورده بودم اصلا" حوصله ی شعر نداشتم امروز هم اعصابم بدجور خرابه آخه یه بی شعور پاشو از گلیمش درازتر کرده و هی جلو کار چاپ کتابم سنگ اندازی می کنه... ما هم خدایی داریم...

جایی که تمام خاک او غم خیزست

حجمی که سکوت از لبش لبریزست

باید که از این بهار راهی بشوم

یک شاعر خسته پاتوقش پاییزست.

با ماه و شب و ستاره عاشق بشوم

با یک دل پاره پاره عاشق بشوم

ای عشق بیا دل مرا قرص بکن...

من آمده ام دوباره عاشق بشوم.

یک عالمه حرف تازه داری ای عشق

در سینه ی خود گدازه داری ای عشق

هر وقت که خواستی مرا عاشق کن

از سوی دلم اجازه داری ای عشق.

از زندگی ام خاطره ات را بجوم

از روی تنم این خوره ات را بجوم

تصمیم گرفته ام که عاقل باشم

ای عشق !بیا خرخره ات را بجوم.

از سینه و قلب من جدا نیست سکوت

دور از من و این ثانیه ها نیست سکوت

از  داغ  درون سینه ام فهمیدم...

همواره علامت رضا نیست سکوت.

یک رنگ و رخ پریده ـ سوغات فرات ـ

لبهای رقیه آب میخواهند و...

یک دست ز تن بریده ـ سوغات فرات ـ

این تندی صورت مرا باز کنید!

سدهای خجالت مرا باز کنید!

در پیله ی تنهایی خود پوسیدم!!؟؟

لطفا" سر صحبت مرا باز کنید!!

زمستان و بهار من رباعی ست

تمام افتخار من رباعی ست

دلم آبستن ست از عشق مادام...

ولی تنها ویار من رباعی ست.

من سخت به این جسم و تنم مشکوکم

این من نه منم,من به منم مشکوکم

حس میکنم انگار که قبلا" مردم...

بدجور خودم به بودنم مشکوکم.

سلام دوستان !

شرمنده که یه کم دیر آپ شدم راستش امتحاناتمون هی کنسل میشد دیگه...متاسفانه افتخار اینو نداشتم که برای ورودیه ی محرم شعر تو وبلاگم بذارم  اما دیگه انشاالله به روزم مثل همیشه...ممنون

از دست خودت کلافه ای ـ مثل خودم ـ

یک صورت بی قیافه ای ـ مثل خودم ـ

انگار که در رباعی زندگی ام

ای عشق تو هم اضافه ای ـ مثل خودم ـ

سر در گم و بی خواب شوم شعر به شعر

بی طاقت و بی تاب  شوم شعر به شعر

انگار به عمد شاعرم کردند تا...

با دست خودم آب شوم شعر به شعر.

باید که طلسم عقل را باطل کرد

این قید بلای عشق و دل را ول کرد

"عاشق بشویم هر چه بادابادا "

در عشق نباید دل من دل دل کرد.

دل قرص ,شدم که دشمنم را بکشم

رگ رگ, من زنده در تنم را بکشم

می خواهم از این به بعد قلبم باشم

تصمیم گرفته ام منم را بکشم.

ای کاش دوباره عشق بانی می شد

پرونده ی عقل بایگانی می شد

تا عشق در این میانه پیشی گیرد

بین همه قلب ها تبانی می شد.